One Day On The Almighty Zambezi –Rafting The Rapids!

Na een korte rit door Victoria Falls stad en nadat we de andere deelnemers hadden opgehaald, kwamen we aan bij het Adventure Lodge waar we wat thee en koffie kregen om wat vroege ochtendkracht te krijgen. Onze rafting gids Simon gaf ons een volledige veiligheids- en gedragsinstructie voor de 'klasse vijf' Zambezi rivier. De briefing omvatte een videopresentatie, het gebruik van het reddingsvest en het veiligheidstouw. We hadden op dat moment moeten weten dat dit misschien niet zo makkelijk zou zijn als we dachten.



Nadat al onze vragen waren beantwoord, reden we 15 minuten naar de brug en de Kloof. En dit is wanneer we ons 'je-zult-die-dag-nooit-vergeten-avontuur' begonnen. We kregen reddingsvesten, een helm en een peddel en daar gingen we - wandelend de steile 100 meter af naar de Zambezi Kloof. Onderweg konden we eindelijk de volledige omvang en kracht van Moeder Natuur zien en, eerlijk gezegd, was het een mengeling van gevoelens, deels opwinding en deels enorm respect.

Eenmaal op de rivier, stapten we in de peddelboot. Het is een soort enorme rubberen boot, geschikt voor maximaal acht passagiers, met touwen langs de rand waar je je aan vast kunt houden. Maar alleen als Simon zegt dat we ons kunnen vasthouden, want we realiseerden ons al dat dit geen wandeling in het park zou zijn - we zouden moeten peddelen!


In deze peddelboten ben je meer betrokken maar het is zeker vermoeiender. De gidsen vragen vaak of je wilt peddelen of liever niet en de teams worden dienovereenkomstig samengesteld. Niet in ons team!

Toen we met z'n achten in de boot zaten, kregen we wat manoeuvres en oefeningen. Gelukkig hadden we een echte soldaat uit de marine van NIEUW-ZEELAND aan boord. Hij was verantwoordelijk voor het commando aan de voorkant van de boot en heeft echt opmerkelijk werk geleverd. Terwijl hij aan de voorkant van de boot zat en Simon aan de achterkant, realiseerden we ons opnieuw dat dit geen ontspannen peddelen op de rivier zou zijn. Tegelijkertijd geldt het volgende, je kunt gewoon de Zambezi afvaren, maar met het juiste team wordt het een echt geweldige ervaring. De stroomversnellingen van de Zambezi in december zijn geweldig, enorm en een beetje beangstigend, maar het team stond samen. De namen van de stroomversnellingen waren geen grote hulp om het respect te verminderen: Hemeltrap, De Terminator, Oblivion, De Wasmachine... Hoe dan ook, het was te laat... daar gingen we...

En het was geweldig. Er zijn verschillende andere boten die meevaren en de een na de ander ging langs de rivier en over de stroomversnellingen. We wachtten op elkaar, moedigden elkaar aan voordat ze de stroomversnellingen ingingen en juichten als ze het haalden. Soms viel er iemand uit de boot en een ander team zorgde ervoor dat deze 'verloren' persoon in een andere boot kwam en daarna terugkeerde naar zijn eigen team.

Maar het is niet alsof je de een na de andere stroomversnelling afgaat, er zijn enkele rustige stukken tussen de stroomversnellingen waar we gebruik van maakten door in het water te springen en te genieten van het werkelijk prachtige landschap! Maar zodra Simon ons waarschuwde voor aankomende stroomversnellingen, zaten we weer in de boot en maakten we ons klaar voor de volgende rit! We deden het helemaal niet slecht! Halverwege de safari sloeg de boot inclusief al onze passagiers om, maar de zogenaamde Nyami Nyami (de Zambezi riviergod) stond aan onze kant. Na wat happen en fanatiek peddelen in de rivier, werden we allemaal verzameld en terug in de boot getrokken.

Helemaal aan het einde van de rafting tour op de rivier, moesten we de kloof weer opklimmen. Men zegt dat dat het moeilijkste deel van de hele reis is. Het lijkt erop dat dit pad omhoog eindeloos is. Niet te vergeten de jonge lokale bevolking die je voorbijstreeft en deze steile treden op rent. Maar bovenaan de kloof werden we verwelkomd met wat koele drankjes, bier en andere drankjes. We genoten van de heerlijke lunch die in buffetstijl werd geserveerd na onze 30 kilometer lange raftingtrip meer dan ik in woorden kan uitdrukken. Op de terugweg naar de stad sliepen sommigen van ons in dezelfde comfortabele bus totdat we uiteindelijk uitstapten op ons startpunt.

Iedereen heeft de enorme stroomversnellingen die dag overleefd! Mijn vriend verloor een neuspiercing maar Simon zei dat dit het eerbetoon aan de Nyami Nyami was, aangezien hij altijd om iets vraagt...

We hebben niet alleen allemaal opmerkelijke herinneringen overgehouden, maar we herinneren ons ook enkele zeer aardige mensen die we ontmoetten tijdens die onvergetelijke reis. Daarom zal mijn laatste woord DANKJEWEL TEAM zijn!

Wat ik heb geleerd: Geschikte kleding is belangrijk: onder zwemkleding omdat je nat wordt, bedekt met een (lange mouwen) shirt, anders verbrand je als je de hele dag in het water bent. Een baseballpet die je onder de gegeven helm kunt dragen zodat je wat schaduw op je gezicht krijgt en oude schoenen die nat kunnen worden en niet zwaar worden als ze met water doordrenkt zijn. De zogenaamde rafts zijn de beste schoenen omdat ze je ook wat grip geven als je de kloof moet beklimmen.

Je krijgt veiligheidsuitrusting zoals reddingsvesten en helmen. Voor alles wat los zit aan je lichaam - denk er niet aan om het mee te nemen op de rivier. Geen kostbaarheden, (zonne)brillen, camera's worden aanbevolen om mee te nemen. Voor eventuele essentiële medicatie, praat met de gidsen omdat ze een waterbestendige doos hebben die ze meenemen en vastbinden aan een van de boten.

Gecrediteerd aan : The Safari Source